-Wiesz... mnie też oceniali i dalej oceniają po ubiorze. Kiedyś powodem tego były stare, podarte ubrania-mówiłam-teraz ubieram się w ciemne kolory, jednym słowem staram się odpędzić ode mnie innych ludzi. Jednak gdy jestem sama w pokoju, często przebieram się w bardziej... dziewczęce żeczy i nie chodzi mi tu o sukienki i spódniczki-zaśmiałam się-a między innymi o sweterki, kocham sweterki i urocze rzeczy, a w pokoju mam ich pełno. Wiesz... często kiedy już z kimś zaczynam się kłócić, bowiem jak już się do kogoś odzywam to jest to wynikiem sprzeczki, to ta druga mówi mi, że nawet na dziewczyne nie wyglądam. Zresztą nie potrzeba słów, widzie jak inni się na mnie patrzą-i w sumie nigdy mi to jakoś nie przeszkadzało, w końcu tego chciałam.
Westchnęłam cicho.
-Rozumiem o co ci chodzi-odparł Han.
-A ty?-zapytałam.
-Co ja?
-Noo.. co ty sobie o mnie pomyślałeś? Tylko szczerze-uśmiechnęłam się lekko.
W sumie.... nawet bym się nie zdziwiła jakby uważał jak inni.
Han? Zgadzam, mam nadzieję, że nie za krótkie, znowu na telefonie 😂😂
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz